وین دو تن دور نگردند ز بام و در ما

خویشتن برفکند بر تن ما و سر ما

چون شب آید برود خورشید از محضر ما

ماهتاب آید و درخسبد در بستر ما

نکند هیچ کس این بی ادبان را ادبی

بچگان ما ماننده شمس و قمرند

زانکه همصورت و همسیرت هر دو پدرند