بکشم منت، «لک الویل» بدان زاری

که مرا زنده کند زود خداوندم

او به رز گفت که ویحک چه فضول آری

تو هنوز این هوس اندر سرخود داری

که مسیحت بکند زنده به دشواری

نه بسنده ست مر این جرم و گنهکاری

که مرا باز همی ساده دل انگاری