که ازو زر ساو گشت گیا

گر نه عاشق شده ست برگ درخت

از چه رخ زردگشت و پشت دو تا

باد را کیمیای سوده که داد

گر گیا زرد گشت باک مدار

بس بود سرخ روی خواجه ما

خواجه سید اسعد آنکه ازوست