گر گیا زرد گشت باک مدار

از چه رخ زردگشت و پشت دو تا

باد را کیمیای سوده که داد

که ازو زر ساو گشت گیا

بس بود سرخ روی خواجه ما

خواجه سید اسعد آنکه ازوست

هر چه سعدست زیر هفت سما