گذار کرد بدین درهمی دو روز و دو شب

فرو نشست بر آفتاب و روشن کرد

به روی روشن او چشم تیره چون شب

چو ماه دلشده با آفتاب روشن روی

ستارگان همه آگه شدند و ماه خجل

زعشق هرکه خجل شد ازو مدار عجب

بر آسمان شب دوشین نماز شام پگاه