چو ماه دلشده با آفتاب روشن روی

نشاط کرد و طرب کرد و بود جای طرب

فرو نشست بر آفتاب و روشن کرد

به روی روشن او چشم تیره چون شب

گذار کرد بدین درهمی دو روز و دو شب

ستارگان همه آگه شدند و ماه خجل

زعشق هرکه خجل شد ازو مدار عجب