به خوبتر لقبی گفت سیدا مرحب

بنفشه زلف من اندر میانشان گفتی

چو ماه بود و دگر نیکوان همه کوکب

ز دور هر که مر او را بدید پیر و جوان

به عید رفت به یک نام و بازگشت ز عید

نهاده خلق مر او را هزارگونه لقب

هوا هزار فزونست و مر مرا دو هواست