نهاده خلق مر او را هزارگونه لقب

ز دور هر که مر او را بدید پیر و جوان

به خوبتر لقبی گفت سیدا مرحب

به عید رفت به یک نام و بازگشت ز عید

هوا هزار فزونست و مر مرا دو هواست

و زان دو دور ندانم شدن به هیچ سبب

هوای صحبت آن ماهروی غالیه موی