آن تنگ دهان تو ز بیجاده نگینیست

هر روز به ترکستان عیدی و بهاریست

ور چون تو به چین کرده ز نقاشان نقشیست

نقاش بلا نقش کن و فتنه نگاریست

باریک میان تو چو از کتان تاریست

روی تو مرا روز و شب اندوهگساریست

شاید که پس از انده، اندوهگساریست