باریک میان تو چو از کتان تاریست

ور چون تو به چین کرده ز نقاشان نقشیست

نقاش بلا نقش کن و فتنه نگاریست

آن تنگ دهان تو ز بیجاده نگینیست

روی تو مرا روز و شب اندوهگساریست

شاید که پس از انده، اندوهگساریست

بر ماه ترا دو گل سیراب شکفته ست