تو بار خدای همه خوبان خماری

شاید که پس از انده، اندوهگساریست

بر ماه ترا دو گل سیراب شکفته ست

در هر دلی از دیدن آن دو گل خاریست

وز عشق تو هر روز مرا تازه خماریست

از بهر سه بوسه که مرا از تو وظیفه ست

هر روز مرا با تو دگرگونه شماریست