هر چشم یکی چشمه و هر مویی ماریست

شمشیر تو پشت سپه شاه جهان را

از آهن و از روی بر آورده جداریست

از هیبت تو خصم ترا بر سر و بر تن

بدخواه تو چون ناژ ببیند بهراسد

پندارد کان از پی او ساخته داریست

ور خاربنی بیند در دشت بترسد