هر که از چاکری و خدمت او رنج برد

هرچه داده ست بدو، در خور او، وز در اوست

مهتر محتشمانست به حشمت نه به زاد

از همه محتشمان هر که بود کهتر اوست

رنج نادیده جهان چاکر و خدمتگر اوست

چاکری کردن او در شرف از میری به

ور نه چون چشم همه میران بر چاکر اوست