اندر سیر شاه چه بد تاند گفتن

از دولت خصم آنچه یقین بود گمان باد

وان کس که زبان کرد به بد گفتن او تیز

در دست اجل خشک لب و خشک زبان باد

بدگوی بداندیش که خاکش به دهان باد

دلشاد مباد آنکه بدو شاد نباشد

وانکس که بدو شاد بود شاد روان باد