بدگوی بداندیش که خاکش به دهان باد

وان کس که زبان کرد به بد گفتن او تیز

در دست اجل خشک لب و خشک زبان باد

اندر سیر شاه چه بد تاند گفتن

دلشاد مباد آنکه بدو شاد نباشد

وانکس که بدو شاد بود شاد روان باد

در خانه بدخواه به نفرینش نو نو