تا پادشهان صدرگه آرایند او را

گه شاه برانگیز و گهی شاه نشان باد

هر ماه به شهری علم شاهی شاهان

زیر سم اسبانش نگون باد و ستان باد

بر گاه شهی مسکن و در صدر مکان باد

از هیبت او روز بداندیش چو شب شد

نوروز مخالف هم ازینگونه خزان باد