آنکه اندر ژرف دریا راه برد روز و شب

که همی دریا به پیش دست او فرغر شود

دست او ابرست و دریا را مدد باشد ز ابر

نیز از دستش جهان دریای پهناور شود

بر امید سود ازین معبر بدان معبر شود،

گر زمانی خدمت صاحب کند، بی بیم غرق

گوهر اندر زیر دُرنامنهان او بستر شود