بر امید سود ازین معبر بدان معبر شود،

دست او ابرست و دریا را مدد باشد ز ابر

نیز از دستش جهان دریای پهناور شود

آنکه اندر ژرف دریا راه برد روز و شب

گر زمانی خدمت صاحب کند، بی بیم غرق

گوهر اندر زیر دُرنامنهان او بستر شود

تا وزارت را بدو شاه زمانه باز خواند