تا وزارت را بدو شاه زمانه باز خواند

بر امید سود ازین معبر بدان معبر شود،

گر زمانی خدمت صاحب کند، بی بیم غرق

گوهر اندر زیر دُرنامنهان او بستر شود

زو وزارت با نبوت هر زمان همبر شود

ای خجسته پی وزیر از فر تو ایوان ملک

بس نماند تا به خاور خسرو خاور شود