ز جای برکند آن شهریار دین پرور

خدای خوانند آن سنگ را همی شمنان

چه بیهده سخنست این که خاکشان بر سر

خدای حکم چنان کرده بود کان بت را

بدان نیت که مر او را به مکه باز برد

بکند و اینک با ما همی برد همبر

چو بت بکند از آنجا و مال و زر برداشت