خیز و از حجره برون آی که خفتی بسیار

کوس نوبتش همانا که همی زان نزنند

تا بخسبد خوش و کمتر بودش بر دل بار

ای امیر همه میران و شهنشاه جهان

خیز شاها! که جهان پر شغب و شور شده ست

شور بنشان و شب و روز به شادی بگذار

خیز شاها! که به قنوج سپه گرد شده ست