تا بخسبد خوش و کمتر بودش بر دل بار

میر می خورده مگر دی و بخفته ست امروز

دیر خفته ست مگر رنج رسیدش ز خمار

کوس نوبتش همانا که همی زان نزنند

ای امیر همه میران و شهنشاه جهان

خیز و از حجره برون آی که خفتی بسیار

خیز شاها! که جهان پر شغب و شور شده ست