میر می خورده مگر دی و بخفته ست امروز

این چه روزست بدین تاری یا رب زنهار

فال بد چون زنم این حال جز اینست مگر

زنم آن فال که گیرد دل از آن فال قرار

دیر خفته ست مگر رنج رسیدش ز خمار

کوس نوبتش همانا که همی زان نزنند

تا بخسبد خوش و کمتر بودش بر دل بار