اینک بهار و اینک رخسار تو

ور انده تو زینست انده مدار

من هم بهار دیدم و هم روی تو

روی تو از بهار به ای غمگسار

بنگر به روی خویش و به روی بهار

ور بی بهانه رفتن خواهی همی

بی مهر گشت خواهی و زنهار خوار،