شگفت، ازیرا کز بت کنند خانه بهار

میی بدست من اندر، چو مشکبوی گلاب

بتی به پیش من اندر، چو تازه روی بهار

بتی که خانه بدو چون بهار بود و نبود

به جعدش اندر سیصد هزار پیچ و گره

به جای هر گره او شکنج و حلقه هزار

بتی که چشم من از بس نگار چهره او