به جعدش اندر سیصد هزار پیچ و گره

بتی به پیش من اندر، چو تازه روی بهار

بتی که خانه بدو چون بهار بود و نبود

شگفت، ازیرا کز بت کنند خانه بهار

به جای هر گره او شکنج و حلقه هزار

بتی که چشم من از بس نگار چهره او

نگارخانه شد، ار چه پدید نیست نگار