ز حلقه های سیه زلفش ار بخواستمی

به جای هر گره او شکنج و حلقه هزار

بتی که چشم من از بس نگار چهره او

نگارخانه شد، ار چه پدید نیست نگار

نماز بام زره کرده بودمی بسیار

برابر دو رخ او بداشتم می سرخ

ز شرم دو رخ او زرد گشت چون دینار