هر آنکسی که ترا روز رزم دید سوار

ز هیبت قلم تو عدو به هفت اقلیم

بگونه قلم تو شده ست زار و نزار

سپهبدان سپه را پیادگان خواند

چه مرکبیست به زیر تو آن مبارک خنگ

که نگذرد به گه تاختن ازو طیار

چو روز باد، روان، پاره ای ز ابر سپید