این مهترست بار خدایی که مال خویش

گوید مگر چو من نرسید اندر این دیار

پندارد آن نواخت هم او یافته ست و بس

آنکو گمان برد به خرد باشد او نزار

بر مردمان برد همی از مردمی به کار

هر کس که قصد کرد بدو بی نیاز گشت

آری بزرگواری داند بزرگوار