که داند که بیرون که آید ز آب

دهان پر ز باد ابروان پر زخم

که دریای با موج و چندین سپاه

سر و کار با باد و شش ماه راه

بد آمد سپه را ز افراسیاب

چو خشکی بود ما بجنگ اندریم

بدریا بکام نهنگ اندریم