کس نیست به گیتی که برو شیفته دل نیست

وز گفتن نامش دل و جان گردد خرم

از دیدن او سیر نگردد دل نظار

زانست که نظار همی نگسلد از هم

دلها به خوی نیک ربوده ست نه ز استم

گویی که بیکباره دل خلق ربوده ست

از تازی و از دهقان وز ترک و ز دیلم