بسا کسا که چو من سوی خدمتش رفتند

که برگرفت ز من سایه تندبار غمام

من آن مهی را خدمت کنم همی که به فضل

چو فضل برمک دارد به در هزار غلام

به چاشتگاه غمین، شادمان شدند به شام

هزار کوفته دهر گشت ازو به مراد

هزار تافته چرخ ازو رسید به کام