به چاشتگاه غمین، شادمان شدند به شام

من آن مهی را خدمت کنم همی که به فضل

چو فضل برمک دارد به در هزار غلام

بسا کسا که چو من سوی خدمتش رفتند

هزار کوفته دهر گشت ازو به مراد

هزار تافته چرخ ازو رسید به کام

هر آنکه خدمت او کرد نیکبختی یافت