تمامتر سخنی سست باشد و سو تام

زهی ز هر ادبی یافته تمام نصیب

زهی ز هر هنری بهره ای گرفته تمام

تو آن مهی که ترا هر چه گویم اندر فضل

مرا چه طاقت آنست یا چه مایه آن

که پیش تو سخنی را دهم به نظم نظام

ولیک زینهمه آزادگی و نیکخویی