ز بس توده زر که در کاخ او

مگر ز آفریننده پاک جان

بدین دل گرفته ست گستاخوار

به زر و به سیم اندرون خان و مان

بهر کنج گنجی بود شایگان

کسی کو به جنگ آید آنجا ز جنگ

چنان باز گردد که سرگشته خان