بهر کنج گنجی بود شایگان

بدین دل گرفته ست گستاخوار

به زر و به سیم اندرون خان و مان

ز بس توده زر که در کاخ او

کسی کو به جنگ آید آنجا ز جنگ

چنان باز گردد که سرگشته خان

هر آن دودمان کان نه زین کشورست