خویشتن را جز این ندانم جرم

بردم او را بدین سخن فرمان

خوردم آنجا دو سه قدح سیکی

بودم آنجا بدان سبب شادان

من و سوگند مصحف و قرآن

اگر این جرم در خور ادبست

چوب و شمشیر و گردن اینک و ران