من و سوگند مصحف و قرآن

خوردم آنجا دو سه قدح سیکی

بودم آنجا بدان سبب شادان

خویشتن را جز این ندانم جرم

اگر این جرم در خور ادبست

چوب و شمشیر و گردن اینک و ران

گو بزن مر مرا و دور مکن