که از مدیح محمد بزرگ شد حسان

سزد که حسان خوانی مرا که خاطر من

مرا به مدح محمد همی برد فرمان

شگفت نیست گر از مدح او بزرگ شدم

چه ظن بری که تولا به دولت که کنم

که خانمان من از بر اوست آبادان

به طمع جاه به نزدیک او نهادم روی