گویم که ساقیا می پیش آور

گفتی که تافته شدی از مهمان

تو چشم داشتی که چو هر عیدی

من پیش تو نوا زنم و دستان

مطرب یکی قصیده عیدی خوان

دیدی مرا به عید که چون بودم

با چشم اشکریز و دل بریان