مرد چون بنگری دلست و زبان

آلت خسروی و پیشروی

همه داده ست مر ترا یزدان

به زبان و به دل زبردستی

گر به مردی مراد یابد کس

تو رسیدی به ملک نوشروان

ور ز تیغست ملک را منشور