در خانه همه روزه همه بندند آذین

زر تو و سیم تو همه خلق جهان راست

وین حال بدانند همه گیتی همگین

از خلعت تو مدحسرایان تو ای شاه

کس را دل آن نیست که گوید به تو مانم

بر راست ترین لفظ شد این شعر نو آیین

تا چون مه آبان بنباشد مه آذار