چون بود آن کس که ندارد دهن

گفتم: چونی و چگونه ست کار؟

گفت: به رنج اندرم از خویشتن

چون بود آن کس که ندارد میان

از تو دل تو بربودم به زرق

وز تو تن تو بربودم به فن

جای سخن گفتن کردم ز دل