گفت: به رنج اندرم از خویشتن

در شکن زلف هزاران گره

در گره جعد هزاران شکن

گفتم: چونی و چگونه ست کار؟

چون بود آن کس که ندارد میان

چون بود آن کس که ندارد دهن

از تو دل تو بربودم به زرق