بدان بلندی سرو و بدین تمامی ماه

از آنکه نرگس لختی به چشم تو ماند

دلم به نرگس بر شیفته شده ست و تباه

به روی و بالا ماهی و سروی و نبود

به باغ سرو سوی قامت تو کرد نظر

ز چرخ ماه سوی چهره تو کرد نگاه

ز رشک چهره تو ماه تیره گشت و خجل