فرو ماندم ز بس جود ترا ماء معین گفتن

سزای تو ترا شاها ندانم آفرین گفتن

همی شرم آیدم زین خام گفتاری چنین گفتن

خجل گشتم ز بس حلم ترا کوه و زمین گفتن

حدیث تیغ و تیر و قصه تاج و نگین گفتن

ترا بر کشوری یا بر فزونتر زان امین گفتن

جلال و همت و قدر ترا چرخ برین گفتن