ترا بر کشوری یا بر فزونتر زان امین گفتن

خجل گشتم ز بس حلم ترا کوه و زمین گفتن

فرو ماندم ز بس جود ترا ماء معین گفتن

حدیث تیغ و تیر و قصه تاج و نگین گفتن

جلال و همت و قدر ترا چرخ برین گفتن

پناه داد و دین خواندن، بلای کفر و کین گفتن

چه خوانم مر ترا شاها که دل شد سیر ازین گفتن