شمعی و پنهان می روی پروانه جویان تا کجا؟

خوش خوش خرامان می روی، ای شاه خوبان تا کجا

ز انصاف خو واکرده ای، ظلم آشکارا کرده ای

خونریز دل ها کرده ای، خون کرده پنهان تا کجا؟

غبغب چو طوق آویخته فرمان ز مشک انگیخته