ما را قضای بد به هوای تو درفکند

نشناختی تو قیمت ما از سر جفا

بی دیده کی شناسد خورشید را هنر

یا کوزه گر چه داند یاقوت را بها

آری که هم قضای بلا باد بر قضا

ای کاش آتشی ز کنار اندر آمدی

نه حسن تو گذاشتی و نه هوای ما