منتی دارم اگر بر سر نطعم چو چراغ

دست در گردن تیغ تو حلی وار مرا

از تو منت نپذیرم که ملک وار چو شمع

تخت زرین نهی اندر صف احرار مرا

بنشانی خوش و آنگه بکشی زار مرا

کس به عیار فرستادی و گفتی که به سر

خون بریزد به سر خنجر خونخوار مرا